جدا غم انگیز است که در این روزهای پر شور و هیاهوی لیگ نتوانی بازی ها را به طور مستقیم تماشا کنی و مشکل همیشگی شلوغی سرور شبکه سه این لذت بی مثال را از تو دریغ کند. من همین جا قلبا اعلام می کنم که به همه آن هفتاد هزار پرسپولیسی که امروز ورزشگاه آزادی را به آتش کشیدند و همه آن صد هزار نفری که روز شنبه قهرمانی ر ا در برابر چشمان حیرت زده اصفهانی ها جشن خواهند گرفت رشک می ورزم! قلب من با تمام آن تیفوسی های آن گوشه پایین استادیوم است که دست بر شانه های هم موج دریا می سازند و از امروز سرود قهرمانی را می خوانند : " پرسپولیس قهرمان میشه... خدا می دونه که حقشه... به لطف یزدان و بچه ها ... پرسپولیس قهرمان میشه... پرسپولیس قهرمان میشه...." .صادقانه عرض کنم خدمتتان خوش به حال آنان که شنبه " آزادی" را خواهند چشید...

تا فتح جام سرخ.... تنها یک ضربه شمشیر

 

یادش به خیر سه سال پيش :

سفر اجباری روز جمعه به اسلو و انتظارهای چند ساعته در فرودگاهها که قسمت عمده اش به وسواس خودم برای حضور چندین ساعت قبل تر از پرواز در فرودگاه بر می گردد٬ فرصت مغتنمی بود تا بالاخره کتاب بادبادک باز نوشته خالد حسینی نویسنده افغانی مقیم آمریکا را به پایان برسانم. فارغ از دایره لغات عظیمی که در این کتاب به کار برده شده است و این خود برای یک نویسنده غیر انگلیسی زبان شگفت انگیز است ٬ نوع داستان پردازی و سبک نگارشی این نویسنده تحسین بر انگیز است. کتابی سیال و روان که یک آن ضربان قلب خواننده را برای پیگیری داستان کند نمی کند. خالد حسینی برای این شاهکار ویران کننده و دردناک ولی صادقانه ٬ برای خلق تمامی مناظر قوی پر شور و درخشانش ٬ برای جان بخشیدن به سکوتی جانفشانانه و عاشقانه ، برای این تراژدی فراموش ناشدنی و عمیق مستوجب تقدیر است.

با پایان یافتن کتاب بادبادک باز در همان فرودگاه اسلو کتاب دیگری از این نویسنده خریدم با نام A Thousand Splendid Suns .

 

 "Hosseini proves his credentials as a superstar storyteller... No one reading this book can fail to be captivated" Mariella Frostrup

پ.ن: اینجا جا دارد از بچه های سفارت جمهوری اسلامی در اسلو هم تقدیری کرده باشم. حقیقتا در مقایسه با همه مراجعاتی که به سفارت های خارجی در طول این مدت دو سال داشته ام بچه های سفارت ایران از نظر احترام گذاری و راه انداختن امور ایرانی ها که مشکلاتشان هم در مقایسه با سایر ملل کم نظیر است! بی نظیر بودند.

پ.ن۲: نکته جالب دیگری که در سفارت خانه دیدم حضور نسبتا بالای نروژی ها برای اخذ ویزای توریستی بود.  دو ساعتی که آنجا بودم حدود ده توریست به سفارت آمدند برای اخذ ویزا. تمام سوال و جوابی هم که از آنها می شد این بود که "برای چه به ایران میروی؟ چه کسی آنجا شما را ساپورت خواهد کرد؟" و همین و بس! "یک هفته بعد بیا ویزایت آماده است!"  فکر نمی کنم گرفتن ویزای هیچ کشوری به این سرعت و سهولت امکان پذیر باشد.  

پ.ن۳: هزار خورشید تابان در دستان مقام معظم رهبری

و من امروز بزی را دیدم

که علف تف می کرد و گل قاصدکی

که به اندازه حجم ملکوت شبنم

در میان دو درخت...

پُر دل شوره‌‌ ب ا د

قفسی از چمن سبز طبیعت می ساخت

که کسی هیچ نپرسد هر دم

" قاصدک هان چه خبر آوردی"!؟!

خبری نیست که نیست...