خرچنگ زاده

                        بالا نوشت : شاید بعضی جمله ها را باید با سه نقطه هایی پر کرد که جای خالی شان

    یک عمر احساس شود! این می شود که گاهی اوقات وزن جملات به هم می ریزد و کمبودها حس می شود..

.

Naom Chomsky:

...they’re the opposite. Take Palestine. There was a free election in Palestine, but it came out the wrong way. So instantly, the United States and Israel with Europe tagging along, moved to punish the Palestinian people, and punish them harshly, because they voted the wrong way in a free election. That’s accepted here in the West as perfectly normal. That illustrates the deep hatred and contempt for democracy among western elites, so deep-seated they can’t even perceive it when it’s in front of their eyes. You punish people severely if they vote the wrong way in a free election...

پ.ن : روزهای امتحانات ... حرفهای گفتنی بماند برای  بعد...!

 امروز در جواب یکی از دوستان که برایم نامه ای ارسال کرده بود با این مضمون : 

                                          

سر شوریده ام سامون نداره            دل دل مرده ام درمون نداره

به سارا دل بری دل بسته ام دل        که چشمونش همی آهو نداره

                                           ***

“الهی دل بلا بی دل بلا بی “             غم عشقش همی پر مبتلا بی

سر روی مه چون قرص سارا              یکی هفتاد ملت در نزاع بی

                                              ***

تا کی در و دیوار شهادت بدهد                  همسایه رو به رو خجالت بدهد
سارا تو رو هر که دوست داری یک دم        آن پرده بر انداز که قلبم بتپد

                                                ***

پنجم مارس و هوای سرد و بادی          یکی غمناک و بی دل چون فراری

نشسته روی نیمکت های چوبی         غم اش سارا دلش هم چون قناری

                                              *****

"اول به هزار لطف بنواخت مرا"               آخر به هزار غصه بگداخت مرا

سارا ی زمان که دید فرهادش باز           تلخین شد و یکباره غمین ساخت مرا

                                             ******

سپهر تیره دامان زر افشاند                  فلق پیدا شد و ظلمت همی ماند!

تو سارا دل برم گفتی که شامی...        چه شبها رفت و آغوشم تهی ماند!

                                           ****** 

سارا دوباره کبوتر دلم بال بر  کشید             زین را ه دور و خزان و هوای مست

سوی نگاه مشرقی و چشمان بی نظیر       آنجا که قلب من از یاد تو می شکست

این شعر را در حضور بیل سرودم!

                                            ******

فغانا باز عشقم در دلم مرد                       گل آلاله ای در دل چه پژمرد

بدانستم من از آن بار اول                           که سارا یک دمی با من نخوا خفت.

خرچنگ زاده

                                           ********

تا کی سر کوجه تان هیاهو بکشم            از چار طرف محله را بو بکشم

سارا تو رو هر که دوست داری نگذار          مجبور شوم دوباره چاقو بکشم

                                              *****

ای بی هنر هزل تو را خواهم کشت          بی خاصیت رذل تو را خواهم کشت

کم دور و بر انار سارا بپلک                      دارا ! به ابالفضل تو را خواهم کشت

                                          *********

ديوانه و بت پرست ِسارا اين شعر!                     مجنون و خراب و مستِ سارا اين شعر!
با خون انار مي نويسم آنرا..                             لطفا برسد به دست سارا اين شعر!"

                                           ********

"من از لج آن مرد تو را خواهم كشت           با اين نفس سرد تو را خواهم كشت
سارا خودمانيم تو هم نامردی                   من بي برو برگرد تو را خواهم كشت"

  از وبلاگ وحید منسوب به جلیل

                                     **************

سرمای زمستان و من و استنفورد             بی خاطره و خراب و اعصابم خورد

از بس که هوای عشق اینجا سرد است      سارای دلم همان دم اول مرد

                                      ********

همیشه رو دل من جای پاته                   اسیر و خسته ی یک دم نگاته
نگو سارا .. نگو .. سارا دگر مرد               سه شنبه، هفت سین او چشاته

 حمید   ( توضیحات )

                                        ******

 آنروز دلم به دست خودکار گرفت             دستم به دلم بود که رگبار گرفت

سارای دلم شکست افسوس همین       غم آمد و از دست من اسکار گرفت!

                                        ******

من عشق تو را به جان خریدم سارا         دنبال تو تا خدا دویدم سارا

دارا همه انارها را دزدید                         من باز به تو دیر رسیدم سارا

                                      ********

همیشه همدم من خاطراته              دلم تا هست سرگرم چشاته

شده خطهای قلبم سارا سارا            خدا چشمک زن طرح لباته

                                       *******

ار روز ازل به دست من زنبیل است!        آتش به درون و ظاهرم انجیل است!

من قاتل صد کبوتر خونین ام                  اسم: سارا... لقبم "تنگیل" است

وحید

از بس که زما چه دور بودی سارا        بیگانه زما چه کور بودی سارا

در دابره قسمت ما ای سارا               تو سوزن پرگار جفایی سارا

مصطفی

                                               ********           

سر این سارا سرودن های هم سیما که داند؟    سحر این اشعار ناخوانای بی سامان که داند؟!

 ( توضیح: چاپ اثر تنها به خاطر واج آرایی در حرف سین!)

                                                 ُُُُُُُ*****

از قبال شعر سارا شد سخیف               آن که در شعرش بود سارا ردیف
کاش میشد لحظه ای فکری کند           چونکه که در وهمش بود شعرش ردیف

جواد  

                                              **********

آمد درست زیر شبستان گل نشست

در بین آن جماعت مغرور شب‌پرست

یک تکه آفتاب، نه! یک تکه از بهشت

حالا درست پشت سرِ من نشسته است

چادر نماز گل‌گلی انداخته به سر

افتاده از بهشت بر این ارتفاع پست

این بیت مطلع غزلی عاشقانه نیست

این چندمین ردیف نمازی خیالی است

گلدسته‌ی اذان و من و های ... های ... های

الله اکبر و أنا في کل وادَ مَست

سبحان من یُمیتُ و یحیی و لا اله

الا هو الذی أخَذَ العهد فی الست

یک پرده باز پشت همین بیت می‌کشیم

او فکر می‌کنیم در این پرده مانده است

...

سارا سلام! اشهدُ ان لا اله تو

با چشم‌های سُرمه‌ای ان لا اله مست

دل می‌بری که حی علی های ... های ... های

هر جا که هست پرتو روی حبیب هست

بالا بلند! عقد تو را با لبانِ من

آن شب مگر فرشته‌ای از آسمان نبست؟!

بارانِ جل‌جل شب خرداد توی پارک

مهرت همان شب اشهد أن در دلم نشست

آنشب کبو ... کبو ... کبوتری از بامتان پرید

نم‌نم نما ... نما ... نماز تو در بغض من شکست

سبحان من یمیت و یحیی و لا اله

الا هوالذی اخذ العهد فی‌الست

سبحان ربِّ هر چه دلم را ز من برید

سبحانَ ربِّ هر چه دلم را ز من گسست

سبحانَ ربی الـ ... من و سارا بحمده

سبحانَ ربی الـ ... من و سارا دلش شکست

سبحان ربی الـ ... من و سارا به هم رسی...

سبحانَ نا به کی من و او دست روی دست

زخمم دوباره واشده ایاکَ نستعین

تا اهدنا الـ ... سرای تو راهی نمانده است

مغضوب اين جماعت پر های و هو شدم
افتادم از بهشــــــــــــت بر اين ارتفاع پست

یک پرده باز بین من و او کشیده‌‌اند

سارا گمانم آن طرف پرده مانده است

 «دکتر محمدحسین بهرامیان »

به همت جواد

پ.ن: تا چند روز در اینجا در رثای سارا شعر خواهیم سرود. دبیرخانه وبلاگ از شعرهای وزین شما استقبال خواهد کرد!

پ.ن۲: آخرین مهلت برای ارسال آثار : آخر همین هفته

مراسم تودیع جوایز : شب آخرین روز هفته

هیت داوران و (نا) منصفه : جاصا

هیئت داوران:

"اعلام شعرهای برتر:

خواهش می کنم شلوغ نکنید!
ما به رسم یاد بود به همه جایزه می دهیم!
این بازی هم مثل همه بازی هاست و فقط 3 امتیاز داره!

هیئت یک نفره داوران، که قرار بود امشب سه شعر رو انتخاب کند،
نظرش را بدین وسیله اعلام می کند.

به نام خدای قلم های شکسته!

اگر چه همه شعرها بی خود بودند (:دی)، ولی با توجه به اینکه شاعران این انجمن عمر خود را غالبا با امثال dx و dy گذرانده اند، پس می شود با اغماض خیلی زیاد، به این خط خط ها لقب شعر داد!!

شعر اول:
“الهی دل بلا بی دل بلا بی “ غم عشقش همی پر مبتلا بی
سر روی مه چون قرص سارا یکی هفتاد ملت در نزاع بی


شعر دوم:
ای بی هنر هزل تو را خواهم کشت بی خاصیت رذل تو را خواهم کشت
کم دور و بر انار سارا بپلک دارا! به ابالفضل تو را خواهم کشت


شعر سوم:
سرمای زمستان و من و استنفورد بی خاطره و خراب و اعصابم خورد
از بس که هوای عشق اینجا سرد است سارای دلم همان دم اول مرد"

سارا !

دفتر تمام شد و به آخر رسید کار               ما هم چنان در اول وصف تو مانده ایم!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

پ.ن : راستش را بخواهی حرفی برای گفتن ندارم. آنقدر بی حرفی ها کشیده ام که حرفهایم ته کشیده اند. آنقدر بی گوشی ها کشیده ام که زبانم برای گفتن کلامی نمی چرخد....بگذریم...نکند اینها را به حساب ناخوشی ام بگذاری. نه!. آنقدر این روزها خوش ام که می خواهم خوشی هایم را با همسایه های دیوار به دیوارم تقسیم کنم. چه اهمیت دارد که زبان هم را نمی فهمیم . دلی که از بی کسی غمگین است هر کسی را می تواند تحمل کند. هیچ کس بد نیست . دلی که در او بی اویی مانده است برق هر نگاهی جانش را می خراشد  و هر لبخند دروغین و  مصلحت آمیزی دلش را به تپش می دارد.خوب دیگر چه می خواهم ! همین برایم کافی نیست؟ می خواهم چشم هایت را ببندی و این خط ها را نخوانی . اینها را برای آخرین اح م ق ی نوشته ام که دم از دلتنگی می زد!

نيست شوقی که زبان باز کنم، از چه بخوانم؟
من که مبهوت زمانم، چه بخوانم‌ چه نخوانم

چه بگويم سخن از شهد، که زهر است به کامم
واي از حيله رندان که بيفکنده نقابم

نيست غمخوار مرا در همه دنيا که بنازم
چه بگريم، چه بخندم، چه بميرم، چه بمانم

من و اين کنج اسارت، غم ناکامی و حسرت
که عبث زاده‌ام و مهر ببايد به دهانم

دانم ای دل که بهاران بود و موسم عشرت
من پربسته چه سازم که پريدن نتوانم

گرچه ديری است خموشم، نرود نغمه ز يادم
زان که هر لحظه به نجوا سخن از دل برهانم

ياد آن روز گرامی که قفس را بشکافم
سر برون آرم از اين عزلت و مستانه بخوانم

...ShiJie says:

ShiJie says:

hatef says:

ShiJie says:

ShiJie says:

ShiJie says:

hatef says:

ShiJie says:

ShiJie says:

hatef says:

ShiJie says:

یکی از کارهای مفرح و هیجان انگیزی که بعد از یک presentation سهل گیرانه پروژه CFD که ساعت ها و روزها برای گرفتن جواب درست و منطقی رویش تلاش کردید و در نهایت مصحح محترم کار شما را هم سنگ کار چینی ها قرار داده است و به همه نمره پاس داده است – حالا اصلا فرقی هم نمی کند که جواب ها و پلات های به دست آمده تان یک  order of magnitude از جوابهای اکسپریمنت و حل DNS بزرگتر باشد یا  نتایج معادله مدل سازی شده تان با جوابهای DNS کاملا هم خوانی داشته باشد و نمودار هایتان روی هم بیفتند – این است که آخر هفته سلانه سلانه راه میان دانشگاه تا Willeys بزرگ را در این سرمای کشنده پیاده بروید و هر از گاهی که بادی آمد و سوزش تا استخوانتان را نوازش داد زیر لب چیزی نثار هم گروهی راحت طلب خودتان که همیشه بار مسوولیت همه چیز را بر دوش شما انداخته و یا مصحح محترم درس مربوطه بکنید! هدف خرید یک بسته آرد و چند عدد تخم مرغ و مقداری مواد لازم دیگر برای پختن کیک! خرید مواد غذایی ناشناس من جمله آرد  از فروشگاههای بزرگ یکی از کارهای دشوار و طاقت فرساست که از عهده هر کسی بر نمی آید. بعد از سوال و جواب از فروشنده در مورد محل استقرار آرد که بیشتر به سبک پانتومیم سپری می شود محل آرد را پیدا می کنید و ...! آرد و تخم مرغ و یک چند ده کرون. و این همه چیزهایی است که در طول چند دقیقه آتی بین شما و صندوق دار رد و بدل می شود.

از آنجا که هم خانه ای محترم در کلیه امور فوق ایدی شما هستند و در هر کاری اظهار بزرگتری و سروری و چیره دستی می کنند و خودشان را در میان همه سرها یک سر و گردن بالاتر می بینند این Fun  بزرگ را از شما دریغ می کنند و خودشان زمام امور را بر عهده می گیرند. و جالب اینکه هیچ توصیه آشپزی ای را هم نمی پذیرند. خوب این طور می شود که بعد از یک شکست عشقی دیگر مجبور می شوید بروید روی صندلی تان بنشینید و صفه ویلاگتان را باز کنید و نظرات مشحون را دوباره بخوانید و ما بقی امور را به هم خانه ای محترم واگذار کنید و گه گاهی پیش خودتان فکر کنید نکند هیتلری چیزی هستید  و خودتان خبر ندارید.... یک چهل و پنج دقیقه ای که می گذرد و به دلتان صابون زده اید که یک کیک پف کرده و رنگ طلایی از داخل فر بیرون خواهد آمد که بوی گند روغن سوخته شما را به خودتان می آورد که باید چند دقیقه یک بار سری هم به داخل فر بزنید.  در فر را که باز می کنید با منظره خارق العاده ای مواجه می شوید. کیکی که قرار بود تولید شود این می شود که عکسش درذیل آمده است. حلوای قهوه با گوجه فرنگی اضافه! فاتحه مع الصلوات...رسپی پخت را می توانید از هم اتاقی محترم سوال کنید!

حلوای شب جمعه

پ.ن : البته یک دیدنی دیگر هم برایتان دارم! داشتم فکر می کردم مثلا اگر یک کسی طرح روی یک ری پورت درسی اش را در ایران این طوری بزند چه اتفاقی می افتد!؟

پ.ن۲: و البته این پی نوشت که بر حسب انگیزشی که جواد در من ایجاد کردم ( خوب من که اهل این حرف ها نیستم اصولا! ) :

پ.ن: یادگار سیلی سرد زمستان است...